جایگاه منشور حقوق شهروندی در منابع حقوق ایران
نویسندگان
1 دانشگاه ازاد واحد تهران جنوب
2 عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
منشور حقوق شهروندی در ایران، توسط دکتر حسن روحانی، رئیس جمهور وقت در 29 آذر 1395، ابلاغ شد، این منشور مجموعهای از حقوق و آزادیهایی است که جنبه الزامآوری و استنادی آن، قابل تأمل است. بنابراین، پژوهش حاضر با فرض تساوی نسبت حقوق بشر و شهروندی در منشور حقوق شهروندی، جایگاه این منشور را در منابع حقوقی بررسی کرده است. روش پژوهش کتابخانهای و از نوع توصیفی- تحلیلی است. نتایج نشان داد، منشور حقوق شهروندی مانند حقهای بشر - شهروندی، لازمالاجرا بوده و با توجه به جنبه اعلامی این حقها، جز در موارد مغایرت با معاهدات حقوق بشری و قانون اساسی، قابل استناد است. همچنین، این منشور برخلاف ادعای خود، دستکم در حقوق داخلی، خطمشی یا برنامه نیست، زیرا هیچیک از قوای سهگانه نمیتواند از آن دست کشیده یا آن را محدود کند، با وجود این، انتظار مشروع محسوب میشود. منشور حقوق شهروندی را باید پنجرهای جدید در فهرست منابع حقوق ایران دید. بهرغم اینکه از نظر برخی صاحبنظران، منشور امری انتخاباتی و در واقع متعلق به امر و ساحت سیاسی است؛ اما به نظر میرسد بالعکس، منشور غالباً حقها و آزادیها را، طولی و عرضی گسترش داده و این توسعه به افزایش عمق حقوق ایران میانجامد.
