الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت، الگویی گفتمانی در راستای تحول همه جانبه
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، ایران.
2 دانشجوی دکترای علوم سیاسی، دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، ایران.
doi
10.22034/sej.2019.665747چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر، واکاوی مفهومی مبانی و مبادی گفتمانی الگوی اسلامی - ایرانی پیشرفت بوده و در این راستا، تلاش کرده تا به این سوال اساسی پاسخ دهد که افقهای مورد نظر در الگویِ بومی اسلامی – ایرانی پیشرفت بر کدام عناصر و شاخصها تاکید دارد؟ گفتمانسازی درباره الگوی اسلامی – ایرانی پیشرفت، مدیریت تولید علوم بومی (اسلامی – ایرانی) و طراحی و اجرای الگوی مدیریت تحول در جهت پیادهسازی اهداف از جمله مواردی است که در این پژوهش به آن پرداخته شده است. روش پژوهش توصیفی - تحلیلی بوده و نتایج نشان داد، در حالی که گفتمان عدالت و پیشرفت و نیز الگوی اسلامی - ایرانی پیشرفت در حال تبدیل شدن به گفتمانی مرجع و هژمون در فضای سیاستگذاری و مدیریت اجرایی دولت و در عرصه عمومی و اجتماعی ایران است، نباید فراموش کرد که پیشنهاد و دغدغه جایگزین الگوی بومی با رویکرد اسلامی - ایرانی برای تحول و توسعه از شکل غربی آن، زمینه اصلی گفتمان بومیگرایی مفصلبندی شده پس از انقلاب اسلامی را تشکیل میدهد. شناخت متراکم و واقع بینانهای از تجربیات کشور در طول چهار دهه بعد از انقلاب، در برخی از نهادسازیها و اصلاح ساختارها مانند ترسیم چشمانداز بیستساله و تدوین سیاستهای اصل ۴۴ و هدفمند کردن یارانهها می تواند در تدوین هرچه بهتر الگوی پیشرفت کشور نقش کلیدی و موثری ایفا کند. در مدل فکری - عملی اسلامی – ایرانی پیشرفت، مضامین نظری از بومی شدن، بومیگرایی، بومی سازی و بومی نگری با گزارههای کلیدی از موضوع گفتمانی را میتوان براحتی در آن شناسایی کرد.