تأثیر روانشناسی محیط در طراحی مرکز مراقبتی کودکان بیسرپرست درجهت بهبود آسیبهای شهری
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد گروه معماری، واحد علوموتحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران. dorsafa.arch@gmail.com
2 استادیار گروه معماری، واحد علوموتحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30495/ums.2023.22641چکیده
مقدمه و هدف پژوهش: طراحی مرکز مراقبتی کودکان بیسرپرست با رویکرد روانشناسی محیط درجهت کاهش آسیبهای شهری حائزاهمیت است. این پژوهش به بررسی نقش طراحی مرکز مراقبتی کودکان بیسرپرست با رویکرد روانشناسی محیط میپردازد و درپی کاهش آسیبهای شهری است که به این کودکان در شهر وارد و آسیبهایی که کودکان تحتمراقبت درستی نبودهاند میپردازد.روش پژوهش: پژوهش موردمطالعۀ با بهرهگیری از روش توصیفی-تحلیلی بهاین تفحص پرداخته و اقدامبه تعیین ویژگیهای روحیوروانی کودکان نگریسته که برایناساس روانشناسی محیط تاچهمیزان آسیبهای موجود در شهر را میتواند تحتتأثیر قرار دهد؟ همچنین از روش کتابخانهای بهبررسی و جمعآوری پیشینۀ پژوهش درارتباطبا ساختار آن براساس مستندات مکتوب برخوردار میباشد.یافتهها: دراین پژوهش فضایی مناسب و دارای سنجههای کالبدی موردنظر منظور گرفته شد که باتوجهبه کتب، مقالات و نگرشهای صاحباندیش متخصص بهعملآمده دارا میباشد.نتیجهگیری: این پژوهش نشانداد که طراحی مرکز مراقبتی کودکان بیسرپرست با رویکرد روانشناسی محیط میتواند به کاهش آسیبهای شهری، رشد و توسعۀ کودکان کمک کند. نتایج حاکی ازآن است استفاده از طرحهای مختلف گرافیکی جذاب در محیط مرکز مراقبتی کودکان بیسرپرست علاوهبر اینکه میتواند از دید کودکان جذاب و شاداب مدنظر برسد ازطرفی باعث بهوجود آمدن بهبود وضعیت سرزندگی روحیوروانی کودکان را تبیین میسازد. درنتیجه، ایجاد فضاهای باز در محیط مرکز مراقبتی کودکان بیسرپرست میتواند کودکان را به فعالیتهای بیرون از فضای درون ساختمان تشویق کرده و بهبهبود میزان فعالیتهای جسمانی آنها تأثیر بهسزایی داشته باشد. همچنین، باایجاد فضاهای مناسب برای گروهبندی و فعالیتهای مستمر میتوان به تقویت همبستگی و ارتباطات اجتماعی کودکان نیز کمک کرد. درنهایت، طراحی مرکز مراقبتی کودکان بیسرپرست با رویکرد روانشناسی محیط میتواند بهبهبود وضعیت روحیوروانی کودکان، ارتقاء سلامت جسمانی، سرزندگی، تقویتهمبستگی، ارتباط اجتماعی و کاهش آسیبهای شهری را در جامعه بههمراه داشته باشد.