تحلیل فازی عوامل موفقیت مدیریت شهری براساس شاخصهای شهرهای آینده
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت، واحدعلوم وتحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران. afz810@gmail.com (نویسنده مسئول)
2 استاد، گروه مدیریت صنعتی، واحدعلوم وتحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران. radfar@gmail.com
3 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه مدیریت، واحدامارات، دانشگاه آزاداسلامی، دبی، امارات متحده عربی. solaiman_feyzy@yahoo.com
4 استاد، گروه مدیریت صنعتی، واحدعلوم وتحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران. radfar@gmail.com
doi
10.30495/ums.2023.22994چکیده
هدف اصلی این پژوهش، تحلیل فازی عوامل موفقیت مدیریت شهری براساس شاخصهای شهرهای آینده است. تحقیق حاضر از لحاظ هدف، از نوع تحقیقات کاربردی و از نظر نوع روش، روش تحقیق توصیفی - پیمایشی، محسوب میگردد. ابزار جمعآوری دادهها شامل فیش برداری و پرسشنامه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، خبرگان حوزه مدیریت شهری هستند. از روش نمونهگیری هدفمند برای انتخاب افراد نمونه استفاده شد. برای تحلیل دادهها از نرم افزار سوپردسیژن استفاده شد. در گام نخست با مرور ادبیات موضوع و تحقیقات انجام شده تعداد زیادی شاخص از ادبیات موضوع استخراج گردید. در ادامه مدل مدیریت شهری براساس شاخصهای شهرهای آینده با استفاده از تحلیل شبکه فازی رتبه بندی شدند. در پژوهش حاضر عوامل در شش سطح قرار گرفتهاند. به نحوی که حقوق و قوانین و مقررات در سطح آخر و توریسم در سطح اول قرار گرفت. در ادامه پژوهش از رویکرد آینده نگارانه بهره گرفته شده است. بررسی نتایج بدست آمده از جدول فوق حقوق و قوانین و یادگیری اجتماعی و آموزش با نمره 22 تأثیرگذارترین عامل گزارش شدند. همچنین توریسم با مجموع 17 در بین عوامل، در اولویت اول تأثیرپذیری قرار گرفت. درجه مطلوبیت ماتریس اثرات بهینهشدگی 100 درصد برخوردار بوده که حاکی از روایی بالای پرسشنامه و پاسخهای مربوط به آن است. براساس بردار ویژه بدست آمده: محیط زیست با وزن نرمال 358/0 از بیشترین اولویت برخوردار است. کالبد شهری با وزن نرمال 267/0 در اولویت دوم قرار دارد. حمل و نقل با وزن نرمال 241/0 در اولویت سوم قرار دارد. اقتصاد با وزن نرمال 134/0 از کمترین اولویت برخوردار است.