طبقه متوسط جدید و گذار به دموکراسی در جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعهشناسی سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران.
3 دانشیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/sej.2020.1893493.1228چکیده
هدف پژوهش حاضر تشریح نقش طبقه متوسط جدید در فرایند گذار به دموکراسی در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران بود. در این راستا، سوال اصلی پژوهش این بود که گسترش طبقه متوسط جدید چه تاثیری در روند گذار به دموکراسی در ایران دارد؟ روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و یافتهها نشان داد، نوسازی اقتصادی و اجتماعی گسترده بعد از جنگ عراق و ایران، باعث افزایش جمعیت جوان و رشد اقشار تحصیلکرده دانشگاهی و گسترش طبقه متوسط جدید در ایران شد که نقش مهمی در پیدایش زمینههای مساعد درونی برای گذار به دموکراسی دارند. خواستهای سیاسی و اقتصادی این طبقه، در مقابل ساختار کشور که توان پاسخگویی به این خواستها را نداشت، تبدیل به نیرویی گردید که موجب بیثباتیهایی در دهههای اخیر شده است. توسعهخواهی طبقه متوسط جدید چالشهایی را برای نظام سیاسی کشور همراه آورده که حرکت به سمت دموکراسی را محتمل نموده است.