جایگاه خرافهگرایی و خرافهستیزی در فکر سیاسی ایران (با تاکید بر عصر قاجار)
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران.
2 دکترای علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرضا، شهرضا، ایران
3 دانشیار، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهرضا، شهرضا، ایران.
doi
10.22034/sej.2020.1902229.1247چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش و تاثیرات خرافه، در توسعه نیافتگی سیاسی دوره قاجار بود. در این راستا ارتباط فرهنگ خرافهگرا با توسعه نیافتگی دوره قاجار و تاثیر آن در فرهنگ سیاسی غیرمشارکتی مورد بررسی قرار گرفت. روش پژوهش کیفی - علّی و مبتنی بر رویکرد تاریخی و جامعهشناسی بوده و نتایج نشان داد، در مجموع فرهنگ خرافهگرای قاجار با رویکردهای غیرعلمی، غیرعقلی و غیردینی جامعه ایران را به انحطاط کشانید و یا دست کم موجب توسعهنیافتگی سیاسی شد. در واقع اعتقاد به خرافه و خرافهگرایی در این عصر به نبود عقلانیت و حاکمیت ذهن اسطورهای میانجامید و همین امر زمینه استبداد سیاسی و در نهایت توسعهنیافتگی سیاسی را فراهم میکرد.
