نقش مدیریت یکپارچه در بهبود زیست پذیری شهری مورد مطالعه: منطقه 3 شهر تهران
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با عنوان "تحلیلی بر سازوکارهای مدیریت یکپارچه در بهبود زیستپذیری شهری: مطالعه موردی منطقه ۳ شهر تهران" به بررسی تأثیر کارکردهای مدیریت یکپارچه بر زیستپذیری در این منطقه پرداخته است. هدف اصلی این تحقیق شناسایی و تحلیل روابط میان متغیرهای مدیریت شهری و ابعاد مختلف زیستپذیری (اجتماعی، اقتصادی، زیستمحیطی و کالبدی) است که با استفاده از روشهای توصیفی-تحلیلی و ابزارهای متنوع گردآوری دادهها انجام شده است. در این پژوهش، دو پرسشنامه طراحی و تهیه شده است؛ یکی از آنها با بهرهگیری از نظرات و تجربیات کارشناسان و دیگری با استفاده از دیدگاههای خبرگان تکمیل گردیده که نتایج آن به تحلیل جامعتری منجر شده است. ابتدا، روایی و پایایی پرسشنامهها با استفاده از آلفای کرونباخ سنجیده شد که نشاندهنده اعتبار قابل قبول ابزار تحقیق است. سپس، با بهرهگیری از ضریب همبستگی پیرسون، روابط معنادار و مثبتی بین مدیریت یکپارچه شهری و ابعاد مختلف زیستپذیری شناسایی شد. بهطور خاص، نتایج تحقیق بیانگر این نکته است که توجه به ابعاد مختلف زیستپذیری و اتخاذ رویکردهای جامع و یکپارچه در مدیریت شهری، میتواند به ارتقاء کیفیت زندگی و پایداری شهری کمک کند. باید مورد توجه قرار گیرد و نیاز به استراتژیهای جامع و مبتنی بر تعامل میان ذینفعان مختلف، بهطور ویژهتری احساس میشود.