تبیین جایگاه برنامهریزی فضایی در توسعه پایدار مقاصد گردشگری
نویسندگان
1 دانشجو کارشناسیارشد مدیریت مقصد گردشگری، گروه جغرافيا و برنامه ريزي گردشگری، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامه ریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 عضو هیأت علمی گروه گردشگری، مؤسسه آموزش عالی پیشتازان، شیراز، ایران.
doi
چکیده
امروزه جوامع در تلاش برای تبدیل گردشگری بهعنوان موتور محرک اقتصادی و در راستای آن حفاظت از منابع خود برای آیندگان هستند و در این مسیر گامهای همچون شناخت ظرفیتها و ارتقا آنان، بهرمندی صحیح از منابع، مشارکت مردمی و... برمیدارند که همگی در قالب برنامهریزی فضایی نمود پیدا میکند و در نهایت باعث بهرمندی از منابع پایدار و همگام با محیطزیست و همچنین حفاظت از آنان برای آیندگان میشود؛ بنابراین ضرورت بهرمندی از برنامهریزی و برنامهریزی فضایی و اجرای صحیح آن نمود پیدا میکند. هدف این پژوهش تبیین جایگاه برنامهریزی فضایی در توسعه پایدار مقاصد گردشگری باتوجهبه تفاوت مقاصد که عاملی است برای ایجاد و رونق گردشگری بهطوری که اگر با عدم برنامهریزی روبهرو شود نابرابری در مقاصد هویدا میشود؛ این پژوهش با بهرمندی از روش توصیفی_ تحلیلی و مطالعه منابع کتابخانهای نشان داد ایران در برنامهریزیهای خود چنان موفق نبوده است؛ زیرا عواملی همچون رشد سریع شهرنشینی، جهانیشدن، رشد تکنولوژی، تحریمهای اقتصادی، نگاه تکبعدی در برنامهریزی، کمبود بودجه و... تأثیرات منفی همانند کمبود خدمات و امکانات، ازبینرفتن عزتنفس در منطقه، ناعدالتی اجتماعی و... داشته است که با بهرمندی از برنامهریزی فضایی توسعه پایدار و الخصوص سطحبندی مناطق گردشگری میتوان از منابع موجود و خودکفایی بهترین بهرمندی را داشت.
