فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و هدف پژوهش: با افزایش دمای محیط و وابستگی روزافزون به سیستم‌های سرمایشی مکانیکی در کلان‌شهر تهران،چالش‌هایی جدی در زمینه تأمین آسایش حرارتی و مدیریت انرژی پدید آمده است.در حالی‌که معماری بومی تهران از طریق بهره‌گیری از تهویه طبیعی و سازمان‌دهی اقلیمی بناها شرایطی پایدارتر ایجاد می‌کرد، در طراحی‌های معاصر این ظرفیت‌ها تا حد زیادی نادیده گرفته شده‌اند.بر این اساس،پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تأثیر تهویه طبیعی بر ارتقای آسایش حرارتی و کاهش بار سرمایشی در مجتمع‌های مسکونی معاصر منطقه ۴ تهران انجام شده است. روش پژوهش: در گام نخست، داده‌های آب‌وهوایی منطقه با استفاده از نرم‌افزار Climate Consultant تحلیل و الگوهای حرارتی سالانه استخراج شد.سپس مجتمع‌های مسکونی مورد مطالعه بر اساس ویژگی‌های معماری و نحوه سازمان‌دهی بازشوها گونه‌بندی گردید و در ادامه، شبیه‌سازی‌های انرژی با نرم‌افزار DesignBuilder انجام شد. داده‌های میدانی ساکنان نیز از طریق پرسشنامه مبتنی بر طیف لیکرت جمع‌آوری و با نرم‌افزار SPSS تحلیل شد. یافته : نتایج نشان داد که مجتمع‌هایی با پنجره‌های متقاطع و جهت‌گیری شمالی­جنوبی از جریان هوای مطلوب‌تر،دمای داخلی پایین‌تر و کاهش محسوس در بار سرمایشی برخوردار بودند.با این حال، صرف به‌کارگیری تهویه طبیعی در همه واحدها برای تأمین آسایش بهینه کافی نبود و ترکیب آن با سیستم‌های مکانیکی کم‌مصرف ضروری ارزیابی شد. تحلیل داده‌های میدانی نیز رابطه‌ای معنادار میان جریان هوای طبیعی و رضایت حرارتی ساکنان نشان داد. نتیجه‌گیری :یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند که ادغام اصول تهویه طبیعی و راهکارهای اقلیمی بومی در طراحی معماری معاصر می‌تواند به‌عنوان رویکردی پایدار و مؤثر در بهبود کیفیت محیط داخلی و کاهش مصرف انرژی عمل کند.