نقش سیاسی«رِفق» و «خُرق» در اندیشه سیاسی امام خمینی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آیتالله بروجردی، بروجرد، ایران
2 استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آیتالله بروجردی، بروجرد، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، ایران
doi
10.22034/sej.2022.1941444.1380چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سیاسی رِفق و خُرق در اندیشه سیاسی امام خمینی است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و الگوی مورد بحث، بر اساس نظریه دو فطرت امام خمینی و با تاکید بر چارچوب نظری علل اربعه ارائه شده است. پژوهش بر این فرضیه استوار است که از آنجا که رفق مربوط به فطرت مخموره و از جنود عقل و متعلق به مکتب فلسفی متعالیه است؛ و خرق که از فطرت محجوبه و از جنود جهل و متعلق به مکتب فلسفی متدانی میباشد، میتواند موجب شکلگیری یک جامعه مشروعیتساز متعالی و یا متُدانی گردد. نتایج نشان داد که بر اساس دیدگاه امام خمینی، عملی کردن سیاست اخلاقی به معنای فتح قلوب است و نیاز حکومتها و جوامع، عملی کردن مدارا و دوری از خشونت میباشد. لذا، این حکومت قدرت را برای خدمت کردن و به سعادت رساندن جامعه، وسیله میداند.