رویکرد آمریکا به خلع سلاح و کنترل تسلیحات پس از 11 سپتامبر (2001 – 2020)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق بینالملل عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه حقوق بینالملل عمومی، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران.
3 استادیار، گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
doi
10.22034/sej.2021.1941808.1382چکیده
یکی از مهمترین موضوعات استراتژیک در عرصه روابط بینالمللی کشورها و حوزه امنیت بینالملل، موضوع کنترل تسلیحات و خلع سلاح میباشد. در این راستا، هدف پژوهش حاضر بررسی رویکرد آمریکا به خلع سلاح و کنترل تسلیحات با نگاهی به حوادث 11 سپتامبر 2001-2020 میباشد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و نتایج حاکی از آن است که خلع سلاح و کنترل تسلیحات کشتارجمعی همواره یکی از مهمترین مسائل مطرح در سطح نظام بینالملل و بهخصوص در روابط روسیه و آمریکا بوده است. پیشینه خلع سلاح و کنترل تسلیحات در دوران پس از جنگ سرد بسیار مغشوش و پیچیده است. در اوایل دهه 1990 تمایل زیادی به انعقاد موافقتنامههای کاهش تسلیحات وجود داشت. بعد از حادثه 11 سپتامبر همکاریهای بینالمللی صلحآمیز چندجانبهگرا پایان نیافتند؛ بلکه با توجه به حرکتهای دولت آمریکا، قواعد بازی اولاً جنبه نظامی بیشتری به خود گرفت و این باعث ایجاد تغییر در گفتمانهای بینالمللی شده است. ثانیاً یکجانبهگرایی در مقابل چندجانبهگرایی مطرح گردید. این تحول همه کشورها را متأثر کرد.