ماهیت و سرشت بازیگر بینالمللی از منظر نظریههای روابط بینالملل (بررسی سه رویکرد اثباتگرایی، رویکردهای میانه و پساساختارگرا)
نویسندگان
1 دکتری، گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه مطالعات خاورمیانه، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران ایران
doi
10.22034/sej.2021.1933678.1348چکیده
موضوع ماهیت و سرشت بازیگر و کنشگر روابط بینالملل ازجمله مباحث هستیشناختی و فلسفی محسوب میشود که به بررسی هویت کنشگران روابط بینالملل میپردازد و تلاش دارد که به این گروه سؤالات پاسخ دهد که کنشگر روابط بینالملل چگونه موجودی است؟ چه اهداف و اغراضی دارد؟ و جهان روابط بینالملل و خود را چگونه میبیند؟ هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی این مسائل از منظر رویکردهای سه گانه روابط بینالملل یعنی رویکرد اثباتگرایی (نئورئالیسم، نئولیبرالیسم، رئالیسم نوکلاسیک)، رویکردهای میانه (سازهانگاری، مکتب انتقادی، مکتب انگلیسی) و پساساختارگرایی (پستمدرنیسم) است. درواقع سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که رویکردهای سه گانه روابط بینالملل چه دیدگاهی را نسبت به مسئلهی ماهیت و سرشت کنشگر و بازیگر روابط بینالملل ارائه دادهاند؟ روش این پژوهش مبتنی بر نوعی بررسی تطبیقی بوده و بر نوعی بررسی کیفی نیز استوار است؛ چراکه در قالب آن تلاش شده است با استفاده از شواهد تجربی و استدلال منطقی، فرضیه و دیدگاه پژوهش تقویت شود. نتایج نشان داد که اثباتگرایان نگرشی پیشا اجتماعی، رویکردهای میانه نگاهی اجتماعی و تاریخی و پساساختارگرایان رهیافتی سیال و متکثر را از ماهیت کنشگران بینالمللی بازتاب دادهاند.
