تحلیل جایگاه آیتالله خامنهای بهمثابه نقطه آجیدن نظام جمهوری اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
2 استادیار، گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
3 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
doi
10.22034/sej.2022.1943487.1392چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی جایگاه مقام معظم رهبری در ساختار جمهوری اسلامی ایران از منظر نقطه آجیدن میباشد. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و بر این فرض استوار است که رهبری به عنوان عامل اصلی حافظ هویت و اتحاد ملت، در نقش نقطه آجیدن ساخت سیاسی موجود، ایفای نقش میکند. آیتالله خامنهای در مقام رهبری جمهوری اسلامی ایران، نقشی پررنگ در هدایت ملت، تنظیم روابط قوا و مدیریت بحرانها دارند. ایشان در قامت یک پیشوا، با اختیارات قانونی و فرانهادی، کارویژههای حیاتی خود را در گذر نظام اسلامی از بحرانهای پیش آمده در سه دهه اخیر ایفا نمودهاند. با توجه به اهمیت نقطه آجیدن در خلق حس یکپارچگی که هویتآفرین و حافظ هویت است، به نظر میرسد مقام رهبری در قامت نوعی گرهگاه، شمار کثیر دالهای سیّال، یعنی کثرت عناصر ایدئولوژیک را در درون یک حوزه یکپارچه سامان میدهد. همچنین ولی فقیه از منظر احراز جایگاه نقطه آجیدن و اعمال کارویژههایی خاص، نقش بیهمتایی در نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایفا کرده و با ایجاد همافزایی و وحدت رویه میان قوا و مسئولان، در مسیر تحقق ثبات، امنیت و پیشرفت، اقدام نمودهاند.