رابطه بین مهارت های ارتباطی کادر درمان و فرهنگ ایمنی بیمار؛ یک مطالعه مقطعی
نویسندگان
doi
10.18502/mshsj.v9i2.16522چکیده
زمینه و هدف: یکی از مهم ترین عوامل مؤثر برافزایش رضایتمندی بیماران و ارتقاء نتایج بهداشتی و درمانی برقراری ارتباط مناسب بین پزشک و پرستار با بیمار هست. مطالعه حاضر باهدف تعیین رابطه بین مهارت های ارتباطی کادر درمان و فرهنگ ایمنی بیمار انجام شد. روش پژوهش: مطالعه حاضر از نوع تحلیلی بود که در میان 277 نفر از کادر درمان شاغل شامل پرستاران، بهیاران، پزشکان استخدامی- تمام وقت جغرافیایی و تکنسین های بیهوشی و اتاق عمل در بیمارستان شهید صدوقی یزد در سال 1401 به صورت تصادفی-طبقه ای انجام شد. ابزار مورداستفاده پرسشنامه استاندارد فرهنگ ایمنی ساخته شده توسط آژانس کیفیت و تحقیقات مراقبت سلامت و مهارت های ارتباطی بارتون جی بود. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS 25 و آزمون های من ویتنی، کروسکال والیس و رگرسیون خطی چندگانه انجام شد. یافته ها: میانگین و انحراف معیار کلی فرهنگ ایمنی بیمار 0/23 ± 3/04 به دست آمد که نشان دهنده وضعیت متوسط فرهنگ ایمنی در بیمارستان موردمطالعه است و میانگین کلی مهارت های ارتباطی در بین کادر درمانی 0/40 ± 3/36 بود که سطح نسبتاً قوی از این مهارت را گزارش می کند. نتایج رگرسیون خطی نشان داد 2 مؤلفه مهارت های ارتباطی (شنود و بازخورد) اثر مثبت و معنی داری بر بهبود فرهنگ ایمنی بیمار دارند به طوری که قادرند 33 درصد از واریانس تغییرات فرهنگ ایمنی بیمار را تبیین کنند . نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش مهارت های ارتباطی کادر درمانی تأثیر معنی داری بر فرهنگ ایمنی بیمار دارد. بنابراین، جهت بهبود فرهنگ ایمنی بیمار در میان آنان باید به مهارت های ارتباطی توجه ویژه ای شود زیرا ارتباط مؤثر عنصری حیاتی در مراقبت کارآمد به شمار می آید و در نظام پزشکی تأثیر قابل توجهی بر کیفیت مراقبت دارد و به دنبال آن بر رضایتمندی بیماران تأثیرگذار بوده و آن را افزایش می دهد .