بررسی وضعیت تاب آوری بیمارستان های منتخب شهر یزد در شرایط بحران در سال 1402

نویسندگان
doi
10.18502/mshsj.v9i2.16524
چکیده

زمینه و هدف : نیاز به مراقبت های بهداشتی یکی از نیازهای اساسی انسان ها در شرایط بحرانی و اضطرار است. بیمارستان ها و مراکز بهداشتی جزء اولین واحدهایی هستند که با ارائه خدمات بهداشتی درمانی بهینه و به موقع می توانند باعث کاهش تلفات شوند. لذا مطالعه حاضر باهدف بررسی وضعیت تاب آوری بیمارستان های منتخب شهر یزد در شرایط بحران در سال 1402 انجام شده است . روش پژوهش: این مطالعه پژوهشی از نوع توصیفی_مقطعی در 5 بیمارستان منتخب شهر یزد ( برحسب نوع مالکیت بیمارستان ها، به تفکیک بیمارستان های دانشگاهی A_B_C ، خیریه D ، خصوصی E ) در سال 1402 انجام گرفت. سنجش میزان تاب آوری بیمارستان در بحران با استفاده از پرسشنامه ی استاندارد ژونگ که 9 بعد تاب آوری را ارزیابی می کرد ، انجام گردید. پاسخ به سؤالات به صورت طیف 5 گزینه ای لیکرت (همیشه تا هرگز) بوده و داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS 26 تجزیه وتحلیل شد. داده های کمی با شاخص های مرکزی (میانگین) و پراکندگی (انحراف معیار) و در ادامه داده های کیفی (دموگرافیک) به صورت تعداد و درصد گزارش شدند. یافته ها : نتایج نشان داد وضعیت کلی تاب آوری در بیمارستان های مطالعه حاضر به طور متوسط 0/69 ± 3/95 بوده که در سطح خوب ارزیابی شده است. بیش ترین نمره مربوط به بیمارستان خصوصی E با میانگین 0/55 ± 4/30 و کمترین نمره برای بیمارستان دولتی A با میانگین 0/55 ± 3/75 می باشد که امتیاز بیمارستان A در سطح متوسط و مابقی بیمارستان ها در سطح خوب سنجیده شد. نتیجه گیری : با توجه به تاب آوری متوسط بیمارستان ها در تعدادی از حیطه ها، تدوین و ارائه برنامه های آموزشی مرتبط با آمادگی برای شرایط بحرانی و برگزاری مانورها و انجام تمرین ها با تأکید بر آموزش کارکنان کلیدی پیشنهاد می گردد .

کلیدواژه‌ها