فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: کارکنان به عنوان مشتریان داخلی سازمان در نظر گرفته می شوند و امروزه تجربه کارمند به یک موضوع برجسته در حوزه منابع انسانی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف مدل سازی ساختاری تفسیری فازی عوامل موثر بر مدیریت تجربه کارکنان در دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شده است. روش پژوهش: مطالعه کاربردی حاضر، از نوع توصیفی- تحلیلی بوده و در سال 1402 انجام شد. 10 نفر از اعضای هیات علمی، مدیران و کارکنان دانشگاه علوم پزشکی مشهد به روش هدفمند انتخاب شدند. سپس پرسشنامه Interpretive Structural Modeling (ISM) که متشکل از یک ماتریس 7 در 7 بود در اختیار آن ها قرار گرفت و از آن ها خواسته شد تا براساس مقیاس زوجی متغیرها رابطه زمینه ای میان آن ها را پیدا کنند. در بخش تحلیل، به منظور ساختاردهی و تحلیل وضعیت عوامل از مدل سازی ساختاری_تفسیری فازی و تحلیل میک مک استفاده گردید. یافته ها: 7 مضمون سازمان یافته (عوامل سازمانی، عوامل محیط فیزیکی، عوامل فناوری، عوامل شغلی، عوامل مدیریتی، عوامل فرهنگی و عوامل فردی) برای تجربه کارکنان در دانشگاه علوم پزشکی مشهد شناسایی شد . یافته ها نشان داد عوامل فرهنگی و مدیریتی در پایین ترین سطح ساختار قرار دارند و از قدرت نفوذ بیشتر و وابستگی کمتری برخوردارند. به عبارت دیگر، این عوامل تاثیرگذارترین عوامل بر تجربه کارکنان هستند . در سطح دوم عوامل شغلی، فناوری و سازمانی قرار گرفتند. در مقابل، عوامل فردی و فیزیکی در بالاترین سطح ساختار قرار گرفته و از قدرت نفوذ کمتر و وابستگی بیشتری به سایر عوامل برخوردارند. نتیجه گیری: یافته ها حاکی از آن است که دانشگاه علوم پزشکی مشهد برای ارتقای تجربه کارکنان خود، باید بر تقویت و بهبود عوامل فرهنگی و مدیریتی تمرکز ویژه داشته باشد. همچنین، توجه به عوامل شغلی، فناوری و سازمانی و رفع نیازهای فردی کارکنان و فراهم آوردن محیط فیزیکی مطلوب، از دیگر الزامات مدیریت اثربخش تجربه کارکنان در این دانشگاه به شمار می رود. این پژوهش با ارائه یک مدل جامع از عوامل مؤثر بر تجربه کارکنان، به دانشگاه ها و سایر سازمان ها در درک عمیق تر این مفهوم و تدوین استراتژی های اثربخش برای ارتقای آن یاری می رساند.