تجلی زن در ادب عرفانی با تأکید بر آثار سنایی، عطار، مولانا، جامی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران. نویسنده مسئول: Gh.sarrami@gmail.com
2 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.
doi
چکیده
دیدگاه عرفا به دلیل جایگاه خاصی که در میان اقشار جامعه دارند، از اهمیت والایی برخوردار است. زن در جامعه و در زندگی هر مردی جایگاه ویژه¬ای دارد. در این پژوهش جایگاه زن از دیدگاه چهار تن از شاعران عارف برجسته ادب پارسی (سنایی، عطار، مولانا، جامی) مورد تحلیل و بررسی قرارگرفته¬است. می¬دانیم که عرفا اندیشه¬ها و اعتقادات خود را بیشتر از قرآن و احادیث نبوی وام-گرفته¬اند و با توجه به آموزه¬های قرآنی این دیدگاه¬ها را در تعالیمشان منعکس¬می¬کنند. دیدگاه منفی عرفا و صوفیان به زن تعمیم در مورد جنس زن نیست، این دیدگاه منفی به دو دلیل می¬باشد: 1. به دلیل دیدگاه حاکم بر جامعه، با توجه به مردسالاری حاکم بر جامعه ایران 2: به¬دلیل شخصیت¬ منفی برخی زنان و رفتارهای نادرست آنان. عرفای بزرگ ما بر اساس حال و مقام سخن¬می¬گویند، آنان گاه زنان را مظهر توکل و ایثار می¬دانند که حتی مردان باید از آنان درس بگیرند و گاه زن را مظهر نفس می¬دانند که باید از او دوری¬جست. در این پژوهش زن از دیدگاه عرفا مورد بررسی قرارگرفته¬است.
