مقایسه اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان هیجان-مدار بر بهزیستی روان شناختی بیماران دیابتی نوع دو
نویسندگان
doi
10.18502/mshsj.v7i2.10682چکیده
زمینه و هدف: در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو سطح بهزیستی روانشناختی همواره پایین بوده و این خود باعث تشدید علائم در آن ها میشود؛ براین اساس، پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان هیجانمدار بر بهزیستی روان شناختی در بیماران دیابتی نوع دو انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش آزمون - پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را افراد مبتلا به دیابت نوع دو که در سال 1398 به کلینیک دیابت شهر سبزوار مراجعه کرده اند تشکیل دادند که تعداد 45 نفر براساس فرمول کوهن و با استفاده از نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و به صورت گمارش تصادفی در 3 گروه آزمایش شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی، گروه آ زمایش هیجان مدار و گروه کنترل جای گرفتند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف (2002) بود و برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS 24 و از روش های آمار توصیفی و تحلیلی (تحلیل کوواریانس) استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد نشان داد شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی و روش درمانی هیجانمدار بر بهبود بهزیستی روانشناختی بیماران دیابتی نوع دو موثر است (0/05 > p ). همچنین نتایج آزمون تعقیبی نشان داد بین اثربخشی روش شناخت درمانی مبتنی بر ذهنآگاهی و روش درمانی هیجانمدار بر بهبود بهزیستی روانشناختی بیماران دیابتی نوع دو تفاوت معن ی داری وجود ندارد (0/05 < p ). نتیجه گیری: باتوجه به طیف وسیعی از عوامل مرتبط با بهزیستی روانشناختی بیماران دیابتی، میتوان شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و روش درمانی هیجانمدار را جهت بهبود بهزیستی روانشناختی بیماران دیابتی نوع دو پیشنهاد داد.