مقایسه مهارت های ادراک بینایی غیروابسته به حرکت در کودکان عقب مانده ذهنی آموزش پذیر با و بدون اختلال هماهنگی رشدی

نویسندگان

1 دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی سمنان

2 دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی سمنان

doi
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی مهارت‌های ادراک بینایی در کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی انجام گرفت. روش پژوهش علّی‌ـ مقایسه‌ای و جامعۀ آماری همۀ کودکان عقب‌مانده ذهنی شهر تهران در سال 1389 بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس 60 کودک آموزش‌پذیر شامل 30 کودک (15 دختر و 15 پسر) مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی و 30 کودک غیرمبتلا (15دختر و 15 پسر) به‌عنوان نمونۀ پژوهش، انتخاب شدند. آزمودنی‌ها با استفاده از نسخۀ تجدیدنظر شدۀ آزمون سنجش مهارت‌های ادراک بینایی غیروابسته به حرکت (TVPS-R) ارزیابی شدند و داده‌ها از طریق آزمون t مستقل و تحلیل واریانس یکطرفه تحلیل شد. نتایج نشان داد که تفاوت میانگین نمرات مهارت‌های ادراک بینایی در دو گروه معنادار است (05/0 P < ). همچنین نتایج نشان داد که کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی در هر یک از اجزای مهارت‌های ادراک بینایی به غیر از اکمال بینایی، ضعیف‌تر از کودکان غیرمبتلا بوده و این ضعف در گروه پسران مبتلا بیشتر است. نتایج این بررسی لزوم در نظر گرفتن وی‍‍ژگی‌های ادراک بینایی کودکان مبتلا به اختلال رشدی در هنگام طراحی یا توسعۀ مداخلات درمانی و آموزشی را متذکر می‌شود.