بررسی شیوع بیماری و تغییرات هیستوپاتولوژیک در آنتریتهای انگلی طیور گوشتی و اثر آن بر ضریب تبدیل غذایی در شهرستان مهاباد
نویسندگان
doi
چکیده
آنتریتهای انگلی از عوامل اصلی کاهش وزن گله در مرغداریهای گوشتی بوده واکثر مرغداران شهرستان، در طول دوره پرورشی با بروز آنتریتها مواجه و در پایان دوره با مشکل کاهش تولید، دست به گریبان بودند. در این بررسی، تعداد 380 قطعه طیور گوشتی، در شهرستان مهاباد، در طی 11 ماه از نظرشیوع و تعیین انواع تغییرات هیستوپاتولوژیک آنتریتهای انگلی، مورد بررسی قرار گرفتند.در تمام موارد انگل جدا شده تک یاخته کوکسیدیا بوده و شیوع بیماری 9/6 در 100000 تعیین گردید. در بررسی پارازیتولوژیک فراوانی اووسیست در روش لام مرطوب 1/17 درصد و در روش شناوری3/36 درصد ، فراوانی آنتریت انگلی بصورت کوکسیدیازیز 3/26 درصد و بصورت کوکسیدیوزیز10 درصد و در مجموع فراوانی آنتریت انگلی3/36 درصد تعیین شد. در بررسی هیستوپاتولوژیک فراوانی ادم مخاطی 2/74 درصد، ادم زیر مخاطی 3/45 درصد، خونریزی 3/25 درصد- هیپرپلازی انتروسیتها 8/30 درصد، نکروز سلولی 1/27 درصد، وجود اووسیست در مخاط روده 4/3 درصد، وجود مراحل تکثیرجنسی و غیرجنسی10 درصد، انفیلتراسیون سلولهای التهابی 2/18 درصد تعیین شد. بیشترین درصد فراوانی کوکسیدیازیز، به میزان 21 درصد، در سن 4 هفتگی و بیشترین درصد کوکسیدیوزیز،به میزان 1/42درصد، در سن 7 هفتگی دیده میشود. همچنین، مشخص گردید که آنتریت انگلی باافزایش ضریب تبدیل غذایی (کاهش قابلیت تبدیل دان به گوشت) ارتباط مستقیم دارد.در یافتههای جانبی مشخص گردید بین آنتریت انگلی با نواحی درگیر روده (دوازدهه) براساس طبقه بندی جانسون- رد2 ارتباط معنیدار وجود دارد.