فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش در کارگاه تکثیر هرمز لارو واقع در بخش کوهستک شهرستان میناب در سال 1385 صورت گرفت و کوشش شد کارایی واکسن ویبروماکس و میزان بازماندگی تست های استرس شوری و فرمالین در مراحل پست لاروی PL1 PL5, وPL15 میگوی سفید هندی ( Fenneropenaeus indicus) بررسی شود. اثر واکسن ویبروماکس از طریق غوطه وری (تیمار 2 )و غنی سازی ناپلی های آرتمیا (Artemia franciscana) (تیمار 3) وگروه شاهد (تیمار 1 ) ، جهت مقایسه بررسی گردیدند. این تحقیق در قالب یک طرح کاملا تصادفی ، اجرا شد و مقایسه میانگین هااز طریق آزمون دانکن صورت پذیرفت. با در نظر گرفتن3تیمار و 3 تکرار برای هر یک از آنها ،9 سطل یکسان بکار گرفته شد که به مقدار 10 لیتر آبگیری و با تراکم 100 لارو مرحله زوای یک در لیتر ذخیره سازی گردیدند. .دوره آزمایش از مرحله زوای یک تاPL15 بودکه در پایان روز 12 ،16 و25 میزان بقا بررسی شدند.نتایج نشان دادکه بیشترین مقداربازماندگی به درصد برای تست استرس شوری 10 قسمت در هزار در مراحلPL1، PL5و PL15در تیمار3 (00/68، 33/72و67/75) بود که نسبت به تیمار شاهد( 33/48، 67/46و 33/53)و تیمار 2 (00/60 ،33/61 و 67/64 ) در سطح05/0 > P دارای تفاوت معنی داری بوده است.بیشترین مقدار بازماندگی به درصد برای تست استرس شوری 20 قسمت در هزار در تیمار 3 بترتیب در مراحل مذکور(00/084،00/80و00/86)بدست آمد که در مقایسه با تیمار شاهد(00/65 ،33/65 و00/66 )در سطح05/0 p <دارای تفاوت معنی داری بودندو برای تست استرس فرمالین 100 قسمت در میلیون نیز در تیمار3 (33/81 ،00/76 و33/83 )محاسبه گردید که نسبت به تیمار شاهد (33/52،56 و67/58 )و تیمار 2 (33/73 ،33/68 و67/69 )در سطح 05/0 p < تفاوت معنی داری داشتند.