تربیت عرفانی از منظر علامه طباطبایی(ره)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری عرفان اسلامی و اندیشه امام خمینی(ره)، گروه الهیات و معارف اسلامی،دانشکده علوم انسانی،واحد خمین،دانشگاه آزاد اسلامی،خمین،ایران.
2 دانشیار دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران.
3 استادیار گروه الهیات و معارف اسلامی،دانشکده علوم انسانی،واحد خمین،دانشگاه آزاد اسلامی،خمین،ایران.
4 دانشیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران.
doi
چکیده
در فلسفۀ تعلیم و تربیت معاصر به تربیت عرفانی جایگاه اندکی داده شده است و یکی از نظریهپردازان آن علامه طباطبایی (1360-1281 ش) در رساله لب اللباب و آثار دیگر خود به معرفی تعلیم و تربیت عرفانی میپردازد و در رسالهالولایه این تربیت را در قالب سیر و سلوک علمی و عملی به صورت تطبیقی مطرح مینماید. در طرح نظر خود از عرفان نظری و هستیشناسی عرفانی و آشنایی با حقایق دین آغاز میکند و در عرفان عملی به تأثیر دعاها، مراقبه، ذکر و فکر، خلوت و طهارت، نیت و ارادات و مانند آن میپردازد و کلیدهای تربیت عرفانی را در منازل و مقامات سلوکی دنبال میکند و طرحی جامع برای برنامهریزی در تدوین یک الگوی تربیتی ارائه میدهد که در این مقاله تلاش میگردد عناصر اصلی آن شناسایی و معرفی شوند.
