فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

عوامل مختلفی از جمله فراهم بودن منبع انرژی، تامین نیتروژن، pH شکمبه، نرخ عبور از شکمبه، حذف تک‌یاخته‌ها از شکمبه و مواد معدنی بر میزان سنتز پروتئین میکروبی اثر می‌گذارند. به طور طبیعی تامین انرژی، اولین عامل محدود کننده در سنتز پروتئین میکروبی در شکمبه به شمار می‌رود. هدف از این تحقیق بررسی میزان تأثیر سطوح مختلف کنسانتره بر مقدار سنتز پروتئین میکروبی با استفاده از روش دفع مشتقات پورینی در ادرار می باشد. اثر 4 جیره غذایی شامل: جیره تمام علوفه‌ای، جیرة حاوی 15٪ ، 30٪ و 45٪ کنسانتره در قالب طرح مربع لاتین روی 4 رأس گاومیش نر بومی مازندران با متوسط وزنی 10±140 کیلوگرم انجام گرفت. میزان مشتقات پورینی دفع شده برای جیره‌های تمام علوفه‌ای، حاوی 15% ، 30 % و 45% کنسانتره به ترتیب 54/14، 11/18، 59/21، 55/24 (میلی‌مول در روز) و میزان نیتروژن میکروبی تولید شده برای جیره‌های فوق به ترتیب 76/38، 44/60، 48/81، 43/99 (گرم در روز) بود. میزان پروتئین میکروبی سنتز شده نیز برای این جیره‌ها به ترتیب 28/242، 74/377، 23/509 و 42/621 گرم در روز بود. با افزایش سطح کنسانتره در جیرة غذایی، میزان مشتقات پورینی دفع شده در ادرار و نیتروژن یا پروتئین میکروبی سنتز شده در شکمبه به طور معنی‌داری افزایش یافت (01/0>p).