بررسی تطبیقی نینامة مثنوی معنوی مولانا بر اساس نظریة نظامهای گفتمانی گرمس
نویسندگان
1 هیأت علمی دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی،کرمانشاه، ایران.
doi
چکیده
نشانه- معناشناسی به استخراج نشانههایی میانجامد که نمایانگر کارکردهای گفتمانی است. درک معنا از خلال روساخت و رسیدن به ژرفساخت کلام، رابطة این نشانهها را با کارکردهای شناختی و حسی آشکار کرده و نوع نظام گفتمانی را نمایان میسازد. از میان کتابهای ارزشمند پارسی وقتی صحبت از مثنوی میشود و مولانای بلخی کلام به قصور میرسد و تحلیل به سکوت، تأمل در این نگارۀ بیبدیل و راستین از بزرگ عارف ادب پارسی، دلنواز اهل ادب و دلپسند دنیای معنی است. استخراج معانی برتر این رشته مروارید دریای معنا و ترکیب آن با ادبیات روز دنیا در سیطرۀ نظریههای نوین ادبی، میتواند هنرنماییهای مولانای بلخی را در تئوریهای ارائه شده توسط دانشمندان علم واژه شناسی به رخ بکشاند، این پژوهش با پاسخ به این پرسش که؛ نظامهای گفتمانی گرمسی در نینامه کدامند، به بررسی شگردهایی میپردازد که کارکردهای گفتمانی را حاصل میکند و با رویکردی توصیفی- تحلیلی تعامل میان نشانه و معناها را در نی نامه بررسی کردهاست و نشان میدهد که برای درک معنا باید نشانههایی را که از کارکردهای متفاوت شناختی و حسی درک میشوند، استخراج کرد و در رابطۀ تعاملی میان آنها به گفتمانهای حاصلشده پی برد.
