فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اثر سطوح متفاوت اسیدهای آمینه گوگرددار در جیره آغازین جوجه های گوشتی بر افزایش وزن، مصرف غذا و ضریب تبدیل غذا در یک طرح کاملا تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. تعداد 288 قطعه جوجه یکروزه سویه راس 308 به 16 گروه تقسیم شدند. تیمارهای غذایی چهار سطح 7/0، 8/0 (توصیه NRC)، 9/0 و 0/1 درصد از اسیدهای آمینه گوگرددار بودند. مصرف غذا و افزایش وزن بصورت هفتگی اندازه گیری شدند و ضریب تبدیل بر مبنای آن ها محاسبه شد. شاخص های هماتولوژی در 21 روزگی اندازه گیری شدند. در 8 تا 14 روزگی، افزایش وزن جوجه هایی که سطوح 9/0 و 0/1 درصد از اسیدهای آمینه گوگرددار را مصرف کردند بطور معنی داری (05/0>p) از گروه تغذیه شده با 7/0 درصد بیشتر بود. در سن 15 تا 21 روزگی، گروه تغذیه شده با 7/0 درصد از اسیدهای آمینه گوگرددار بطور معنی داری (05/0>p) افزایش وزن و مصرف غذای کمتری نسبت به سایر گروه ها داشت. فقط در 15 تا 21 روزگی، گروه تغذیه شده با 7/0 درصد از اسیدهای آمینه گوگرددار، بطور معنی داری (05/0>p)، مصرف غذای کمتری نسبت به سایر گروه ها داشت. فقط در 8 تا 14 روزگی، ضریب تبدیل غذایی جوجه هایی که 9/0 درصد از اسید آمینه گوگرددار را در جیره مصرف کردند، بطور معنی داری (05/0>p) کمتر از گروه تغذیه شده با 7/0 درصد از اسیدهای آمینه گوگرددار بود. گروه تغذیه شده با 7/0 درصد از اسیدهای آمینه گوگرددار در 21 روزگی وزن نهایی کمتری (05/0>p) نسبت به گروه های دیگر داشت. تیمارهای غذایی تاثیری بر شاخص های هماتولوژی نداشتند. طبق نتایج این تحقیق، به نظر می رسد که سطح اسیدهای آمینه گوگرددار جیره پیشدان جوجه های گوشتی که توسط انجمن تحقیقات ملی (1994) توصیه شده است، کافی می باشد.