فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از عوارض مهم القاء زایمان در گاوها و تلیسه ها، جفت ماندگی پس از زایمان است که باعث کاهش راندمان تولید مثلی در حیوان می‌شود.در این بررسی در 100 رأس تلیسه آبستن، القای زایمان بوسیله دگزامتازون به همراه دوز لوتئولتیک پروستاگلاندین انجام گرفت. 40 رأس تلیسه از 100 رأس، جهت بررسی و بدست آمدن نتایج این تحقیق، انتخاب گردیدند و به دو گروه 20 رأسی تقسیم شدند، و به هر یک از این دو گروه بمنظور دفع جفت پروستاگلاندین و اکسی توسین به ترتیب با دوز 750 میکرو گرم بر میلی‌لیتر (3 میلی لیتر) و 100 واحد بین‌المللی بصورت عضلانی تزریق شد. قابل توجه است که هر کدام از این دو گروه، خود به دو زیر مجموعه ی 10 تایی طبقه‌بندی شدند. این طبقه بندی بر اساس جنسیت گوساله های تازه به دنیا آمده بود.نتایج حاصل نشان داد درتلیسه هایی که پس از زایمان پروستاگلاندین دریافت کرده اند نسبت به تلیسه‌هایی که اکسی توسین به آنها تزریق شده است، بطور معنی‌داری زمان دفع جفت کاهش یافته است، همچنین در تلیسه‌هایی که گوساله نر به دنیا آورده و پس از زایمان پروستاگلاندین دریافت کرده اند بطور معنی‌داری کمترین زمان خروج جفت و تلیسه‌هایی که گوساله ماده به دنیا آورده وپس از زایمان اکسی توسین به آنها تزریق شده مدت زمان دفع جفت بطور معنی داری بیشتر است.