بررسی روش‌های مختلف تشخیص ابتلا به کیست هیداتیک در انسان

نویسندگان
doi
چکیده

سیستیک اکینوکوکوزیس، بیماری انگلی است که با ابتلا به مرحله نوزادی اکینوکوکوس گرانولوزوس ایجاد می‌شود و از اهمیت بهداشتی در ایران و سایر کشورها برخوردار است. تشخیص بیماری با توجه به نتایج رادیوگرافی و آزمونهای سرلوژیک صورت می گیرد. علائم کلینیکی تا وقتی که ساختار کیست تشکیل نشده و به اندازه مورد نظر نرسد، آشکار نخواهد شد، لذا در این شرایط، همچنین در بیماران فاقد علائم اختصاصی بسهولت می‌توان از روش‌های سرمی استفاده کرد. آزمون‌های سرمی متعددی برای ردیابی پادتن یا پادگن مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگر چه روش‌های سرمی نظیر هماگلوتیناسیون غیرمستقیم، ایمونوفلورسانس غیرمستقیم و ... در تشخیص هیداتیدوز انسانی رایج هستند ولی منشا پادگن و روش مورد استفاده در شناسایی بیماری موثر می‌باشند. علاوه بر این سویه‌های متنوع و متعدد کیست هیداتیک اغلب باعث ویژگی‌های زیستی خاصی شده که مسلماً بر اپیدمیولوژی هیداتیدوز، تشخیص، درمان و کنترل بیماری تاثیرگذار خواهند بود. با توجه به آنچه که به اختصار اشاره شد در بررسی حاضر سعی شده است تا روش‌های تشخیص این بیماری تبیین و تفسیر گردد.