آسیبشناسی مولویپژوهی با تأکید بر مطالعات غربی و پژوهشهای تکراری در ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران. m-izadyar@iau-arak.ac.ir
doi
چکیده
با توجه به اینکه طی چند دهه اخیر سطح مطالعات و پژوهشها در باره مولانا و آثارش در ایران و غرب رو به افزونی نهاده است جای آن دارد که این شمار از تحقیقات با رویکردی فراگیر آسیبشناسی شوند. در این مقاله مولویپژوهی در دو حوزه مولویپژوهی و غرب و پژوهش های تکراری در مطالعات مربوط به این بزرگمرد ادب، فرهنگ و عرفان ایرانی با تاکیدات بر مطالعات دانشگاهی بررسی شده و این نتیجه حاصل آمده است که ایرانیان در حوزه مولویپژوهی و غرب قصور فراوانی کرده و راههای تعامل فرهنگی با غرب را از طریق مولانا نادیده انگاشته اند و نیز در انتقال مفاهیم، اطلاعات و یافتههای پژوهشی ایرانی به غرب تلاشی در خور انجام ندادهاند تا آنجا که باعث آمده است چهره متفاوتی از مولانا در غرب معرفی شود. همچنین در این مقاله، بزرگترین آفتهای پژوهشی در باره مولوی در تحقیقات و مطالعات ایرانیان که به صورت کتاب، مقاله، پایاننامه و طرح پژوهشی تولید میشوند تکرار، موازینویسی و همساننویسی اعلام شده است که برای دفع این آفتها و پیشگیری از آسیبهای پژوهشی بیشتر در محدوده موضوع مورد بررسی راه کارهایی ارائه شده است.
