پیشبینی اهمالکاری تحصیلی دانشجویان براساس عوامل شناختی، هیجانی، انگیزشی و جنسیت
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اصفهان
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان)
3 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد علوم تحقیقات تهران
4 عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی
5 عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
اهمالکاری تحصیلی از مشکلات شایع و رایج بین دانشجویان است که پیامدهای منفی زیادی به همراه دارد. هدف پژوهش حاضر پیشبینی اهمالکاری تحصیلی دانشجویان براساس خودکارآمدی، خودتنظیمی، کمالگرایی، ترس از ارزیابی منفی، علاقه به رشته، جهتگیری هدفی، عزت نفس و جنسیت است. روش پژوهش همبستگی و جامعۀ آماری، همۀ دانشجویان کارشناسی دانشگاه تهران بوده، و براساس روش نمونهگیری طبقهای نسبی، تعداد 272 دانشجو از دانشکدههای مختلف انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس جهتگیری هدفی الیوت و مکگرگور، مقیاس کوتاه ترس از ارزیابی منفی لیری، مقیاس کمالگرایی چند بعدی فراست، مقیاس خودکارآمدی شرر، سیاهۀ عزت نفس رزنبرگ، پرسشنامۀ اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم، پرسشنامۀ راهبردهای انگیزشی پنتریچ و دیگروت و پرسشنامه علاقه به رشته، هدایتی و همکاران بوده و تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روشهای آماری رگرسیون پسرونده و تی مستقل و تحلیل واریانس بوده است. یافتهها نشان داد، متغیرهای تردید در کارها، و ارزشگذاری بیرونی نسبت به اهداف، پیشبینیکنندههای مثبت اهمالکاری و متغبرهای خودکارآمدی، علاقه به رشته، سازماندهی، جهتگیری مهارتمدار گرایشی، و جهتگیری عملکرد مدارگرایشی، پیشبینیکنندههای منفی اهمالکاری تحصیلی دانشجویان هستند.
