تأثیر آموزش گروهی شناختی ـ رفتاری بر میزان پرخاشگری و هیجان‌خواهی رزمی کاران زن شهرستان آمل

نویسندگان

1 مدرس گروه روان‌شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

2 کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن

3 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش گروهی شناختی ـ رفتاری بر میزان پرخاشگری و هیجان‌خواهی رزمی‌کاران زن شهر آمل انجام شد. این تحقیق تجربی و به شکل میدانی بوده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان رزمی‌کار 12تا 25 ساله شهر آمل در سال 89ـ1388 بودکه از این میان افراد واجد شرایط تعداد 40 نفر انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه گواه (20 نفر) و گروه آزمایشی (20 نفر) قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس هیجان‌خواهی زاکرمن (1979) و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992) استفاده شد. برنامه آموزش گروهی شناختی ـ رفتاری در 6 جلسه 90 دقیقه‌ای، هفته‌ای یک بار، برای آزمودنی‌های گروه آزمایش اجرا شد. پس از اتمام برنامه آموزشی، پس‌آزمون برای هر دو گروه آزمایش و گواه اجرا گردید. نتایج با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس چندمتغیره نشان داد که آموزش گروهی شناختی ـ رفتاری در گروه آزمایش معنی‌دار بوده است (0005/0P≤). به‌عبارت دیگر، آموزش گروهی شناختی ـ رفتاری موجب کاهش میزان پرخاشگری و هیجان‌خواهی گروه آزمایش، در مقایسه با گروه گواه، شده است.