تأثیر آموزش به شیوۀ رویکرد هیجانمدار بر صمیمیت زوجین
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد مرودشت
doi
چکیده
هدف این پژوهش بررسی تأثیر آموزش به شیوه رویکرد هیجانمدار بر صمیمیت زوجین بود. این پژوهش به روش نیمهتجربی و با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون و گروه آزمایش و کنترل اجرا شد. جامعۀ آماری پژوهش، کلیۀ والدین دانشآموزان مقطع ابتدایی و متوسطه شهر بندرعباس در سال تحصیلی 93ـ1392 بودند. از میان 185 زوج متقاضی شرکتکننده، تعداد 97 زوج که نمره پایینی در پرسشنامه مؤلفههای عشق اخذ کرده بودند، با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب گردیدند. سپس، 40 زوج بهصورت تصادفی انتخاب شدند که در دو گروه آزمایش (20 زوج) و گروه گواه(20 زوج) قرار گرفتند. ابزار این پژوهش، پرسشنامه عشق مثلثی یا مؤلفههای عشق (استرنبرگ، 1997) به همراه اطلاعات جامعهشناختی آزمودنیها بود. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آموزش به شیوه رویکرد هیجانمدار بر میزان صمیمیت زوجها اثر مثبت و معناداری دارد (05/0>P). نتیجه آنکه آموزش به شیوه رویکرد هیجانمدار میتواند در افزایش میزان صمیمیت زوجها مورد استفاده قرار گیرد.