مقایسۀ تأثیر آموزش فردی و مهارتهای گروهی فرزندپروری بر رضایت از زندگی مادران
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه اصفهان، ایران
2 کارشناس ارشد رشتۀ روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، ایران
doi
چکیده
هدف این پژوهش، مقایسۀ تأثیر آموزش فردی و گروهی مهارتهای فرزندپروری بر رضایت از زندگی مادران بود . پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون بود. جامعۀ آماری شامل 2112 مادر دارای فرزند زیر 12 سال تحت پوشش مرکز بهداشتی و درمانی شهر لنجان بود. 60 مادر با روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در سه گروه 20 نفره قرار گرفتند. گروه اول به شیوۀ فردی و گروه دوم به شیوۀ گروهی آموزش دیدند و گروه سوم آموزشی ندیدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه رضایت از زندگی (دینر، 1985) بود. در تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل کواریانس استفاده شد. نتایج نشان داد که نمرات دو گروه آموزشدیده در پسآزمون نسبت به پیشآزمون افزایش دارد (05/0P<). مقایسۀ میانگین نمرات دو گروه آموزشدیده به روش فردی و گروهی با یکدیگر تفاوت معناداری نداشت (05/0P<). بنابراین، اثرآموزش فردی و گروهی بر رضایت از زندگی مادران یکسان بود.