تجلی انسان کامل آخرالزمان در پرتو بلوغ اجتماعی از منظر قرآن کریم و عرفان اسلامی، با تأکید بر عوامل ایجابی ظهور
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تویسرکان، دانشگاه آزاد اسلامی، تویسرکان،ایران. نویسنده مسئول: a.h.ehteshami.47@gmail.com
2 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان،ایران.
3 دانشجوی دکتری گروه علوم قرآن و حدیث، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.
doi
چکیده
بلوغ اجتماعی با قدم سیر و سلوک فردی از مبدأ ربوبى و منشأ واحد شروعشده و به رشد مسئولیتهای فکرى و اخلاقى و همدلی در ایفای به عهد و وحدت هدف و صفات و قوانین ناشى از آن بار یافته و میتواند با مظهریت اسمای الاهی و آیینه تمام نمای حق تعالی بهسوی حیات طیبه تداوم و استمرار یابد. تجلی انسان کامل، با یکی از مهمترین مؤلفههای پیشاظهور یعنی بلوغ اجتماعی، تا حد قابل توجهی متأثر از رابطه علّی و معلولی است. بنابراین بررسی آن در زمینهسازی ظهور انسان کامل آخرالزمان ضرورت مییابد. بیشک ظهور انسان کامل بهصورت تکامل مجموعى و بنا به مشیت عادی، محصول قانون الهی سرنوشت و عنصر اختیار و نیز بازتاب سنت الهی شکران و کفران نعمتها است بهگونهای که اِعمال در مسیر تحقق آن تأثیرگذار و اهمال در واپس ماندگی و تأخر آن تأثیرپذیر خواهد بود. در این پژوهش ارزیابی مؤلفههای ایجابی بلوغ اجتماعی پیشاظهور از دیدگاه قرآن کریم و عرفان اسلامی با نگرش معرفتشناختی و به روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای، موردتوجه قرارگرفته است. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر آن است که بین مؤلفههای ایجابی بلوغ اجتماعی و وقوع ظهور انسان کامل آخرالزمان رابطه همبستگی دوسویه و معناداری وجود دارد. بدینسانکه رشد یافتگی در آراستن به علل ایجابی بلوغ اجتماعی بطور فزایندهای موجبات تعجیل در ظهور را فراهم خواهد ساخت.
