اثربخشی مثبتاندیشی و دعا بر اضطراب و افسردگی جوانان 17 تا 19 ساله
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی صنعتی و سازمانی، عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی مرودشت، مرودشت، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد واحد مرودشت، مرودشت، ایران
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی مثبتاندیشی و دعا بر اضطراب و افسردگی جوانان 17 تا 19 سالۀ خانوادههای تحت حمایت کمیتۀ امداد امام خمینی(ره) شهر شیراز به مرحلۀ اجرا در آمده است. روش پژوهش نیمهآزمایشی با استفاده از طرح پیشآزمون ـ پسآزمون همراه با گروه گواه است. بهمنظور دسترسی به هدف از بین همۀ جوانان 17 تا 19 ساله در خانوادههای تحت حمایت کمیتۀ امداد امام خمینی(ره) 30 نفر بهصورت نمونهگیری در دسترس برای پاسخگویی به پرسشنامههای پژوهش انتخاب شدند که بهصورت تصادفی 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه گواه قرار گرفتند که گروه آزمایش 8 جلسۀ 5/1 ساعته آموزش تلفیقی مثبت اندیشی و دعا دریافت کردند. بدین منظور از بستۀ آموزشی مثبتاندیشی و دعا (محمدی، 1393) و دو پرسشنامۀ افسردگی (بک، 1988) و اضطراب (بک، 1990) استفاده شد. دادههای حاصل از پرسشنامهها با استفاده از روش آماری آزمون تحلیل کواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. نتیجۀ حاصل نشان داد که آموزش مثبتاندیشی و دعا، میزان اضطراب و افسردگی را کاهش میدهد (01/0P<).