سنجش توسعهیافتگی شهرهای استان ایلام با استفاده از مدلهای تصمیمگیری چندمعیاره
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
چکیده
استان ایلام بر اساس پیشنیهی پژوهش، از استانهای محروم کشور از نظر توسعه یافتگی طی یک دههی اخیر ردهبندی شده است. بخشی از این مسئله در توسعه نیافتگی شهرهای این استان ریشه دارد. هدف این پژوهش تعیین سطح توسعهیافتگی و شناخت تفاوتهای بین شهرهای استان ایلام از نظر نماگرهای عمران و خدمات شهری است. در این پژوهش، از28 نماگر در چارچوب مدلهای موریس، تاپسیس، ویکور و مدل تلفیقی کوپلند در تجزیه و تحلیل و رتبهبندی درجهی توسعه یافتگی شهرها استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهند که شهرهای نوبنیاد که از روستا به شهر تبدیل شدهاند، اغلب در بخش عمران و خدمات شهری، توسعه نیافته هستند. همچنین شهر ایلام در سرانهی فضاهای خدماتی که از طرف شهرداریها ارائه میشوند، در ردیف شهرهای محروم قرار میگیرد. شهرهای با جمعیت کمتر، به نسبت شهرهای دیگر در نماگرهای خدمات شهری، از نظر توسعهیافتگی، از رتبهی بهتر و وضعیت مطلوبتر برخوردارند. نتیجه اینکه اگر چه شهر ایلام از نظر جمعیت و تعداد امکانات در ردهی نخست شبکهی شهری استان قرار دارد، لیکن با احتساب معیار جمعیت، در نماگرهای عمران و خدمات شهری، این برتری وجود ندارد.
