تأثیر یوگا بر نشانههای نقصتوجه و بیشفعالی-تکانشگری در دانشآموزان پسر دورة ابتدایی دارای اختلال نقصتوجه/ بیشفعالی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 دانشیار روانشناسی سلامت دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، ایران.
3 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه تبریز ، تبریز، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2018.543217چکیده
هدف پژوهش تعیین تأثیر یوگا بر نشانههای الگوهای بیتوجهی و بیشفعالی در کودکان دارای نشانگان اختلال نقصتوجه/ بیشفعالی در قالب طرح آزمایشی بین گروهی با گروه آزمایش و کنترل بود. از میان دانشآموزان سه مدرسة ابتدایی پسرانة شهر زنجان،20 نفر از کودکان 7 تا 11 سال که در یکی از مقیاسهای بیشفعالی-تکانشگری یا بیتوجهی و یا هر دو، بر اساس ارزیابی معلمان توسط مقیاس درجهبندی کانرز و ارزیابی والدین توسط مقیاس علائم مرضی کودکان نمرة بالاتر از برش به دست آوردند، انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. جلسات یوگا به مدت 12 جلسه، دو جلسه در هفته، برای گروه آزمایش برگزار شد. در پایان، هر دو گروه با پرسشنامة علائم مرضی کودکان فرم والدین و مقیاس کانرز فرم معلمین سنجیده شدند. یافتهها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و کنترل در میانگینهای هر یک از مقیاسهای نقصتوجه و بیشفعالی-تکانشگری در پرسشنامههای علائم مرضی کودکان فرم والدین و مقیاس کانرز فرم معلمین نشان دادند (05/0>P).