بررسی اثربخشی آموزش گروهی فرزندپروری مثبت بر تنیدگی والدینی و روابط مادر- کودک در مادران کودکان مبتلا به شبادراری
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 عضو هیئت علمی داانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2018.543270چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر تنیدگی والدین و روابط مادر- کودک در مادران کودکان مبتلا به اختلال شبادراری صورت گرفته است. بر این اساس، در یک طرح شبه آزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل، 30 نفر از مادران کودکان 12-5 ساله مبتلا به اختلال شبادراری مراجعهکننده به مراکز درمانی، به شیوة در دسترس انتخاب شدند و به شیوة تصادفی در دو گروه آزمایش (آموزش فرزندپروری مثبت) و کنترل گمارده شدند. آموزش فرزندپروری مثبت در طی 8 جلسة 90 دقیقهای برای گروه آزمایش ارائه شد. کلیه آزمودنیها قبل از مداخله و در پایان مداخله به پرسشنامههای تنیدگی والدین و روابط مادر- کودک پاسخ دادند. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش فرزندپروری مثبت بر روی تنیدگی والدینی (0006/0p<) و روابط مادر- کودک (0001/0p<) مؤثر بود. بر اساس نتایج بهدستآمده میتوان مطرح ساخت که آموزش فرزندپروری مثبت منجر به کاهش شدت تنیدگی والدینی و بهبود روابط مادر- کودک در مادران کودکان مبتلا به اختلال شبادراری میشود.