سنجش پایداری اجتماعی محله ای (مطالعه موردی محله سنگلج و ضرابخانه شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد گروه جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری- آمایش شهر، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
بعد اجتماعی توسعه پایدار به دلیل ماهیت غیر ملموس خود، در مقابل بعد زیستمحیطی و اقتصادی کمتر مورد توجه قرار میگیرد، بنابراین هدف از این پژوهش، ارزیابی و مقایسه شاخصهای پایداری اجتماعی در سطح محلات سنگلج و ضرابخانه تهران میباشد. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی - تحلیلی است که برای گردآوری اطلاعات از روش کتابخانهای و پیمایشی (پرسش نامه)، استفاده شده است. در این پژوهش، شاخصهای امنیت و دسترسی به خدمات به عنوان متغیر مستقل و متغیرهای مشارکت، تعلق مکانی، مسئولیتپذیری و اعتماد اجتماعی به عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شدند، جامعه آماری جمعیت محلات سنگلج و ضرابخانه می باشد که حجم نمونه مورد مطالعه با سطح اطمینان 95 درصد، 320 نفر در هر دو محله بوده که در هر محله تعداد 160 پرسش نامه به صورت تصادفی، توزیع شد. برای تحلیل آن از نرمافزار SPSS (آزمون T تک نمونهای، Manova و T با دو نمونه مستقل) استفاده شده است، نتایج پژوهش نشان میدهد که در محله ضرابخانه، شاخصهای تعلق مکانی و مشارکت در سطح مطلوب نیستند، ولی متغیرهای مسئولیتپذیری، اعتماد اجتماعی، امنیت و کیفیت دسترسی به خدمات در سطح مطلوب هستند، در محله سنگلج تنها شاخص مشارکت وضعیت مناسبی دارد. در نهایت از لحاظ شاخصهای پایداری مورد ارزیابی در این پژوهش، بین محله ضرابخانه با میانگین 42/3 و محله سنگلج با میانگین 75/2 تفاوت معناداری وجود دارد.