نقش سبکهای دلبستگی در رفتارهای پرخطر نوجوانان پسر مقطع متوسطه دوم
نویسندگان
1 دانشجو دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.
2 دکتری روانشناسی سلامت. گروه روانشناسی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2019.663551چکیده
از منظر روانشناسی تحولی میتوان به گستره نوجوانی، دوره مرور علائم مرضی روانشناختی اطلاق نمود. هدف این پژوهش بررسی نقش سبکهای دلبستگی در رفتارهای پرخطر نوجوانان بود. جامعة آماری 2570 نفر از دانشآموزان پسر مقطع متوسطه شهرستان نجفآباد (اصفهان) در سال تحصیلی 93-1392 بودند که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای 247 نفر از آنها انتخاب شدند. ابزار اندازهگیری شامل مقیاس سبکهای دلبستگی (کولینز و رید، 1990) و مقیاس رفتارهای پرخطر نوجوانان ایرانی (زادهمحمدی و همکاران، 1390) بود. نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیری به شیوة گامبهگام نشان داد سبک دلبستگی ایمن مؤلفههای رانندگی خطرناک، خشونت، سیگار کشیدن و مصرف الکل رفتارهای پرخطر را به ترتیب با تبیین 4، 6، 8 و 11 درصد واریانس آنها بهصورت منفی، سبک دلبستگی اجتنابی مؤلفههای مصرف مواد و دوستی با جنس مخالف را با تبیین 13 و 8 درصد واریانس آنها و سبک دلبستگی دوسوگرا مؤلفههای دوستی با جنس مخالف و رابطه و رفتار جنسی را با تبیین 6 و 5 درصد واریانس آنها مورد پیشبینی قرار داده است (05/0 >p). این نتایج نشان میدهد سبکهای دلبستگی نقش مهمی در گرایش یا پیشگیری از گرایش دانشآموزان و نوجوان به رفتارهای پرخطر دارد.