بررسی اثربخشی درمان گروهی شناختی- رفتاری در میزان اضطراب و خستگیپذیریِ دختران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 کاندید دکتری مشاوره، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
3 کاندید دکترای روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
4 کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
5 دکترای روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2019.547561.چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان گروهی شناختی رفتاری در میزان اضطراب و همچنین خستگیپذیری کودکان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر (GAD) انجام شد. جامعه مورد نظر شامل تمامی دختران 13- 11 ساله مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در شهر تهران بود. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون دو گروهی با اندازهگیری مکرر بود. نمونة پژوهش شامل 32 نفر از دختران 13-11 ساله مبتلا به GAD بود که بر اساس ملاکهای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM5) واجد ملاکهای GAD باشند. افراد گروه نمونه بهصورت در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (16 نفر) و کنترل (16 نفر) جایگزین شدند. درمان شامل 18 جلسه 90 دقیقهای بود که بهصورت یک جلسه در هفته و بر مبنای درمان گروهی شناختی رفتاری بر روی گروه آزمایش انجام گرفت. در این پژوهش از پرسشنامه غربالگری اختلالات هیجانی مرتبط با اضطراب دوران کودکی (SCARED؛ بیرماهر و همکاران، 1997)، پرسشنامة تجدید نظر شدة اضطراب آشکار کودکان (RCMAS؛ رینولدز و ریچموند، 1978)، پرسشنامه میزان گرایش به خستگی (BPS؛ فارمر و ساندبرگ، 1986)، استفاده گردید. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از تحلیل واریانس یک راهه اندازهگیری مکرر استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد تغییرات معنیداری در اثر درمان شناختی رفتاری در میزان اضطرابِ افراد گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به وجود آمده است (05/0>p).