رابطة کاهش درآمد، سلامت و خشنودی شغلی قبل از بازنشستگی با بهزیستی روانشناختی پس از آن با توجه به نقش تعدیلی وجود برنامه بازنشستگی، شغل در دوره گذار و انتظار بازنشستگی زودتر و دیرتر از انتظار
نویسندگان
1 دانشیار گروه آمار، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2019.549219.چکیده
هدف این پژوهش، بررسی نقش تعدیلی سه متغیر برنامة بازنشستگی، مرحلة بازنشستگی و زمان بازنشستگی در رابطة بین کاهش درآمد، سلامت و خشنودی قبل از بازنشستگی با بهزیستی روانشناختی پس از آن است. روش پژوهش توصیفی رابطهای است. جامعة آماری پژوهش، تمام کارکنان در معرض بازنشستگی در مجموعهای از سازمانهای صنعتی شهر اصفهان بوده است. برای سنجش فرضیات نمونهای 893 نفری به روش در دسترس از کارکنان سازمانهای اصفهان انتخاب شدند و به ابزارهای پژوهش شامل مقیاس CES-D (رادلف، 1977) و سؤالات مربوط به کاهش درآمد، سلامت، خشنودی شغلی قبل از بازنشستگی، همگی از پیمایش بازنشستگی و سلامت (HRS, 1992)، برنامه بازنشستگی و انتظار بازنشستگی وگلسنانگ (2014) پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها از ضریب همبستگی و تحلیل زیرگروهها برای تحلیل تعدیلی استفاده شد. نتایج نشان داد که رابطة بین خشنودی شغلی و بهزیستی قبل از بازنشستگی با بهزیستی روانشناختی بعد از بازنشستگی مثبت و رابطة بین فاصلة مورد انتظار تا بازنشستگی، گزارش فرد از کاهش سلامت و گزارش پزشکی کاهش سلامت با بهزیستی روانشناختی پس از بازنشستگی منفی است (01/0>P).
