اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر بهزیستی روانشناختی و تابآوری مادران دارای دختر ناشنوا در شهر اصفهان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره و راهنمایی، واحد خمینیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی خمینیشهر، اصفهان، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، واحد خمینیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینیشهر، اصفهان، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2019.573628.1443چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهزیستی روانشناختی و تابآوری مادران دارای دختر ناشنوا در شهر اصفهان انجام شد. روش تحقیق نیمهتجربی از نوع پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری شامل همۀ مادران دارای دختر ناشنوای مشغول به تحصیل در مدارس دختران ناشنوا و مشغول به تحصیل بهصورت تلفیقی در مدارس عادی شهر اصفهان در سال ۱۳۹۶ بودند. برای بهزیستی روانشناختی از پرسشنامۀ (Ryff, 1989) و برای تابآوری از پرسشنامۀ (Conner & Davidson, 2003) استفاده گردید. با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند ۳۰ نفر انتخاب شدند و ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه گواه بهصورت تصادفی جایگزین شدند. سپس برای گروه آزمایش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد که توسط (Vowles & Sorrell, 2007) تدوین شده است در ۱۰ جلسۀ ۹۰ دقیقهای اجرا شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج بیانگر آن بود که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد باعث افزایش بهزیستی روانشناختی و تابآوری مادران دارای دختر ناشنوا شده است. (05/0>p).