وحدت وجود در شعر فیض کاشانی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد تویسرکان، دانشگاه آزاد اسلامی، تویسرکان، ایران. Katayoun.moradi98@gmail.com
doi
https://doi.org/10.71502/mysticism.2024.1192948چکیده
فیض کاشانی (متوفی 1091ق) از دانشمندان بزرگ عصر صفوی در اغلب علوم دینی عصر خود سرآمد بوده¬است و در عین حال عارف و شاعری کمنظیر است که در مبانی فکری خود پیرو عرفان و تصوف بوده و در آثار خود به اثبات و حمایت از آن مبانی پرداخته¬است. یکی از مهمترین این مبانی، نظریة وحدت وجود است که در دیوان اشعار او جلوهای خاص دارد و با بیانی هنرمندانه به آن میپردازد. این مقاله با شیوة تحلیل عقلی و روش کتابخانهای و با استناد به منابع دست اول به بررسی دیدگاه فیض دربارة وحدت وجود پرداخته و نشان¬میدهد که در نظم و نثر خود به این مهم اهتمام¬داشته و در اشعار فراوانی وحدت وجود، وحدت شهود و بخش مهمی از هستیشناسی عرفانی خود را به نمایش گذاشته¬است و نشان¬میدهد که اصالت را در وجود به حق میدهد و به نظریة تجلی پایبندی دارد و موجودات را تجلی حق به¬شمارمیآورد.
