سهم سلامت معنوی، خوش‌بینی و بخشش در پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان دانشگاه

نویسندگان

1 دکترای روان‌شناسی و عضو هیئت‌علمی دانشگاه پیام نور دولت‌آباد، اصفهان، ایران.

2 دانشگاه کارشناسی ارشد اخلاق و تربیت اسلامی، مؤسسه آموزش عالی فاطمه الزهرا(س) خوراسگان، اصفهان، ایران.پیام نور

doi
10.30486/jsrp.2019.576556.1513
چکیده

هدف این پژوهش، تعیین سهم هر یک از متغیرهای سلامت معنوی، خوش‌بینی و بخشش در پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان دانشگاه پیام نور مرکز دولت‌آباد بود. جامعۀ آماری پژوهش، همۀ دانشجویان دانشگاه پیام نور مرکز دولت‌آباد در سال تحصیلی 94-95 بودند. نمونۀ پژوهش 120 نفر دانشجویان از بین 1477 دانشجوی رشته‌های مختلف این دانشگاه بود که به شیوۀ تصادفی و خوشه‌ای انتخاب شدند. روش تحقیق همبستگی از نوع پیش‌بین بوده است. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه‌های (Rif,1980)، پرسشنامۀ سلامت معنوی از دیدگاه اسلام (Mousavi Moghaddam,2012)، پرسشنامۀ جهت‌گیری به زندگی (LOT) (Carver & Shire,1985) و پرسشنامه بخشودگی بین فردی (IFI) (Ehteshamzadeh,2010) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها نشان داد که میانگین بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان 51/66 است. نتایج تحلیل رگرسیون گام‌به‌گام نیز نشان داد که سلامت معنوی به‌طور معناداری بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان را پیش‌بینی می‌کند (0001/0= P)، اما افزودن هریک از متغیرهای خوش‌بینی و بخشش به متغیر سلامت معنوی باعث افزایش معناداری قدرت پیش‌بینی بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان نمی‌شود. نتایج آزمون فرضیه‌های فرعی نیز نشان داد که نمرات بهزیستی روان‌شناختی با سلامت معنوی، خوش‌بینی و بخشش دانشجویان رابطه دارد.