مقایسۀ نشخوار ذهنی، احساس درماندگی و بزرگنمایی در سنین مختلف و رابطۀ آنها با سبکهای مقابله با استرس در بازدیدکنندگان یک وبسایت سنجش وضعیت روانی طی هفتۀ اول شیوع کرونا ویروس
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران.
2 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
3 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، همدان، ایران.
4 گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه غیرانتفاعی خاتم، تهران، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2020.1895300.2362چکیده
هدف از این پژوهش، مقایسۀ نشخوار ذهنی، احساس درماندگی و بزرگنمایی در سنین مختلف و رابطۀ آنها با سبکهای مقابله با استرس در بازدیدکنندگان یک وبسایت سنجش وضعیت روانی طی هفتۀ اول شیوع کرونا ویروس بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل همۀ بازدیدکنندگان از یک وبسایت سنجش وضعیت روانی در بازۀ زمانی ۲ تا ۱۰ اسفند ۱۳۹۸ بود. نمونۀ این پژوهش ۹۳۳ نفر از بازدیدکنندگان بود که بهصورت هدفمند به پرسشنامههای فاجعهپنداری (Sullivan, 2009) و سبکهای مقابلهای (Endler & Parker, 1990) پاسخ دادند. تجزیهوتحلیل دادهها به شیوۀ تحلیل واریانس و ضریب همبستگی پیرسون صورت گرفت. یافتهها نشان داد بین نشخوار ذهنی، احساس درماندگی و بزرگنمایی در سنین مختلف جامعه به هنگام شیوع کرونا ویروس تفاوت وجود دارد (05/0<P). نشخوار ذهنی در سنین مختلف متفاوت بود، احساس درماندگی با افزایش سن کمتر دیده شد و بزرگنمایی در افراد بالای ۴۵ سال با روند افزایش سن کمتر مشاهده شد. در خصوص همبستگی بین متغیرها یافتهها نشان داد سبک مسئلهمدار با احساس درماندگی، بزرگنمایی و نشخوار ذهنی، رابطه منفی داشت (05/0<P). سبک هیجانمدار با هر سه متغیر (05/0<P) و سبک اجتنابی با بزرگنمایی و نشخوار ذهنی رابطه مثبت داشت (05/0<P).