بازیابی نظامهای طبیعی سکونتگاههای اطراف رودکنارها با رویکرد توسعه پایدار (مطالعه موردی: روستای حسنکدر، بخش آسارا)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد طراحی شهری، واحد قزوین ،دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
رودخانه ها بهعنوان یکی از عناصر ساختاری شهر و کریدورهای طبیعی در فراهم کردن منابع زیست محیطی نقش مؤثری دارند. لذا سرمایهگذاری روی اراضی مجاور و احداث و توسعه بوستانهای تفریحی پیرامون آنها، علاوه بر اینکه تأثیرات زیست محیطی بسیار زیادی به همراه دارد، پیوندهای پسین و پیشین اقتصادی فراوانی هم دارد. روستای حسنکدر بهزعم برخورداری از امکانت بالقوه و بالفعل، از نظر موقعیت، در روند توسعه آن محدودیتها و تنگناهای زیادی در زمینههای مختلف وجود دارد، بهطور کلی در سطح این روستا عدم دسترسی مناسب به زیرساختهای اقتصادی، محدودیت و پراکندگی منابع طبیعی و در نهایت نداشتن عملکرد اقتصادی مؤثر در سیستم اقتصادی منطقه، انعکاس خود را در زمینههای اقتصادی- اجتماعی بهصورت فقر و بیکاری نمایان کرده است. تحقیق حاضر این مسائل را با مطالعه بر روی ویژگیهای جغرافیایی، اقتصادی و اجتماعی این روستا مورد بررسی قرار داده است. هدف از این تحقیق نیل به ساماندهی حسنکدر از طریق اولویتهای زیست محیطی با راهبرد توسعه پایدار و شناخت و معرفی معیارهای ساماندهی میباشد. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی بر پایه مطالعات کتابخانهای و میدانی به منظور جمعآوری اسناد و مدارک مرتبط، مولفهها و معیارهای ارتقای محیط زیست و ساماندهی سکونتگاهها را، از طریق مدل تحلیلی SWOTو روش سلسله مراتبی AHP مورد بررسی و تحلیل قرار داده است.بر اساس نتایج تحقیق، ساماندهی سکونتگاه های اطراف رودخانهها و هدایت آن در طرح های هادی روستایی به سوی یک نظم فضایی، میتواند آثار پایداری بر اصلاح بافت سکونتگاههای روستایی بگذارد و آن را به سوی رفتاری قانونمند هدایت کند.
