مضامین معنوی و عرفانی در اشعار عربی و ملمّعات سعدی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات عربی، ایران. نویسنده مسئول: narges.qazavi@yahoo.com
2 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات عربی، ایران.
3 دکتری زبان و ادبیات عربی، مدرس دانشگاه فرهنگیان، ایران.
doi
https://doi.org/10.71502/mysticism.2025.1202079چکیده
سعدی در ادبیات عرب و در عرفان و تصوف نیز شناخته¬شده¬بود. آثار او نشان¬میدهد که به عارفان بزرگ ارادت داشته و بسیاری از گفتههای آنها را نقل¬کرده¬است و خود سیر و سلوکی داشته که اغلب غزلهای او را عرفانی نموده و اصطلاحات صوفیانه را فراوان به¬کاربرده¬است. این آموزگار اخلاق در اشعار عربی و ملمعات خود که ابیات و مصراعهای عربی را آورده¬است، به امور معنوی و عرفانی میپردازد که کمتر موردتوجه قرارگرفتهاند. در این مقاله آن موارد تحلیل¬شده¬است. این تحقیق از روش کتابخانهای و شیوة تحلیل منطقی و مستند به منابع اصلی بهره¬جسته و با استنتاج از یافته¬های پژوهش، نشان¬میدهد که سعدی در اشعار عربی خود نیز همان فلسفة عشق و اخلاقمداری را آموزش¬میدهد و صوفی کامل نیست بلکه اندیشههای صوفیانه را در جهت اهداف انسانی و اخلاقی استفاده¬میکند.