بررسی رمان شبه‌عرفانی «دعوت به ماورا» از منظر نظریة یونگ

نویسندگان

1 گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

2 مدرس دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس، تهران، ایران. نویسنده مسئول: mostafavimina701@gmail.com

doi
https://doi.org/10.71502/mysticism-2025-1209964
چکیده

در نظریة یونگ ناخودآگاه و کهن‌الگوهایی چون خود، آنیما، سایه، اضداد و تولّد دوباره اهمیت ویژه‌ای دارد. رمان‌های تورج زاهدی را که اغلب عرفانی و شبه¬عرفانی هستند می‌توان بر اساس کهن‌الگوهای فعال در نظریۀ یونگ بررسی¬کرد؛ زیرا بیشتر رمان‌های زاهدی روایتی از شهودهای قهرمان داستان از عالم ناخودآگاه است. این پژوهش با روش تحلیلی- توصیفی به تبیین و واکاوی نظریات روانشناسی یونگ در رمان «دعوت به ماورا» تورج زاهدی پرداخته¬است. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که شخصیت اصلی این رمان، سیدعلی اکفیانی، در آستانة چهل سالگی به جست‌وجو در ناخودآگاه خویش برای دست‌یابی به کمال انسانی و کسب تفرد دعوت ¬شده¬است، وی به ماهیت سایة درون خود که همان شخصیت منفی ابراهیم سجادی¬تبار است، پی¬می‌برد و او را کنار می‌زند. سیدعلی، مانع رسیدن صهیونیست‌ها به مقصود خود و ازمیا¬ن¬بردن فرماندهان و مسئولین طراز اول کشور می‌شود. کشور و پدر در این داستان نماد خودآگاه جمعی و قومی هستند. کلیدواژه‌ها: تورج زاهدی، یونگ، دعوت به ماورا، روان¬شناسی تحلیلی.