فراتحلیل تحقیقات انجامشده پیرامون رابطه بین تابآوری و رضایت از زندگی
نویسندگان
1 فارغالتحصیل کارشناسی ارشد مشاور خانواده، دانشگاه غیرانتفاعی خاتم، ایران.
2 دانشیار روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، اردبیل، ایران.
3 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، اردبیل، ایران.
doi
10.30486/jsrp.2020.570082.1378چکیده
رضایت از زندگی یکی از مؤلفههای مهم بهزیستی است که سطوح پایین آن در بین افراد پیامدهای منفی زیادی به همراه دارد. تحقیقات بسیاری بر روی عوامل مؤثر بر رضایت از زندگی انجامشده است که یکی از این عوامل تابآوری است. در این راستا، هدف از پژوهش حاضر جمعآوری و یکپارچهسازی نتایج رابطه بین تابآوری و رضایت از زندگی و محاسبۀ اندازه اثر آنها با استفاده از الگوی پژوهشی فراتحلیل بوده است. بهمنظور پاسخگویی به سؤال فراتحلیل، از مجموعه پژوهشهای انجامشده دربارۀ رابطۀ تابآوری و رضایت از زندگی در سطح کشور، 11 پژوهش که ازلحاظ روششناختی موردقبول بود و ملاکهای درونگنجی را داشت، برای انجام فراتحلیل انتخاب شد. بازۀ زمانی مطالعات از سال 1385 تا 1398 بوده است. پژوهش حاضر با بهرهگیری از روش ترکیب اندازه اثر به روش Schmitt and Hunts نشان داد که میانگین اندازه اثر مربوط به رابطۀ تابآوری و رضایت از زندگی در ایران برای مدل اثرات ثابت برابر 411/0 و برای اثرات تصادفی برابر 422/0 است که هر دو در سطح 000/0 معنادار هستند؛ بنابراین میانگین اندازه اثر پژوهش حاضر 422/0 است و این مقدار با توجه به معیار Cohn در حد متوسط است.