تأثیر ادراک از محیط یادگیری و درگیری تحصیلی بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان پسر دورۀ دوم متوسطه: نقش میانجیگری خودکارآمدی تحصیلی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی درسی،‌ گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی،‌ تهران، ایران

2 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی،‌ تهران،‌ ایران

3 دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی درسی،‌ گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز،‌ تبریز، ایران

doi
10.30486/jsrp.2020.582433.1638
چکیده

هدف پژوهش، تعیین تأثیر ادراک از محیط یادگیری و درگیری تحصیلی بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان پسر دوره متوسطه دوم با بررسی نقش میانجیگری خودکارآمدی تحصیلی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش، همۀ دانش‌آموزان پسر دورۀ متوسطۀ دوم شهر کرج در سال تحصیلی 97- 1396 به تعداد 21125 نفر بود که از این تعداد 380 نفر نمونۀ آماری به شیوۀ نمونه‌گیری تصادفی- خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار سنجش، پرسشنامۀ خودکار آمدی تحصیلی جینکس (1999)، ادراک از محیط یادگیری سوئینی (1994) و درگیری تحصیلی ریو (2011) بود و برای عملکرد تحصیلی از نمرۀ معدل استفاده شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از مدل معادلات ساختاری با کمک بستۀ آماری برای علوم اجتماعی و نرم‌افزار تحلیل ساختارهای گشتاوری استفاده شد. یافته‌ها نشان داد ادراک از محیط یادگیری، درگیری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی بر عملکرد تحصیلی تأثیرگذار است (001/0P<). خودکارآمدی تحصیلی میانجیگری معنادار بین تأثیر ادراک از محیط یادگیری و درگیری تحصیلی بر عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان بود (05/0P<).مطابق نتایج پژوهش، شناسایی متغیرهای هم‌بسته با عملکرد تحصیلی می‌تواند به مشارکت دانش‌آموزان در فرایند تدریس و افزایش اطمینان دانش‌آموزان برای رسیدن به اهداف تحصیلی منجر گردد.