ارتقاء هویتشهری از طریق تغییر در منظرشهری با رویکرد افزایش تعاملاتاجتماعی (مطالعه موردی: گذر امامزاده زنجیری شیراز)
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا، واحد مرودشت ، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد شهرسازی، واحد بیضا، دانشگاه آزاد اسلامی، بیضا، ایران
3 استادیارگروه شهرسازی، واحد صفاشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، صفاشهر، ایران
doi
چکیده
امروزه مبحث هویت و حیاتاجتماعی از مسائل مهم زندگیشهری است. عوامل و عناصر مختلفی میتوانند در زمینه هویت و مسائل اجتماعی شهروندان اثرگذار باشد که یکی از مهمترین آن ها منظرشهری است. در واقع دو مقوله منظرشهری و هویت دارای تعاملات متقابلی هستند. هر دو مقوله به نوبهای در دهههای گذشته در برنامهها و اقدامهای متخصصان و متولیان مسائل شهری در ایران مغفول بودهاند و کمتر به آن ها توجه شده است.منظرشهری بهدلیل نقش آن در بروز رفتارهایاجتماعی در محیط دارای اهمیت ویژهای است که با فراهمآوردن بستری جهت بروز تعاملات اجتماعی شهروندان،تعامل با محیط و تعامل با سایرین،نتایج قابلملاحظهای از جمله هویت و احساس تعلقخاطر را به همراه دارد. از این رو مناظرشهری به عنوان بستر رخدادها و رفتارهای اجتماعی توانهای بالقوهای هستند که فرای تأثیر کالبدیشان، تأثیر گسترده آن ها در بهبود و ارتقاء رفتار و تعاملاتاجتماعی شهروندان، کیفیتمحیط زندگی و ارتقاء هویت آنان را نمیتوان نادیده گرفت.هدف اصلی این پژوهش شناسایی تأثیرگذارترین مؤلفههای منظرشهری از میان مفاهیمی نظیر حس تعلقخاطر، خاطرهانگیزی، جذابیت، زیباییوخوانایی، امنیت و آرامش، دسترسی و ارتباط، فعالیتوکاربری برشکلگیری تعاملات اجتماعی و ارتقاء هویتشهری درگذر امامزاده زنجیری میباشد.جهت گردآوری اطلاعات از روش میدانی و کتابخانهای بهره گرفته شده و 370 نفر بهعنوان حجم نمونه ازطریق فرمولکوکران انتخاب و مورد پرسشگری واقع شدهاند. دادههای پرسش نامه، با استفاده از نرمافزار SPSS و روش رگرسیون گامبهگام تحلیل شدند. یافتههای مطالعه حاضر نشان میدهد که مؤلفههای دسترسی و ارتباط، فعالیت و کاربری تأثیرگذارترین مؤلفههای منظرشهری در شکلگیری تعاملاتاجتماعی و ارتقاء هویتشهری در گذر امامزاده زنجیری بوده است.
